සැබෑ ලෝක ආරම්භය හා අනෙකුත් මතවාද
ලෝක ආරම්භය බුදු රජාණන් වහන්සේ විස්තර කරලා අග්රඥ්ඥ සුත්ර දේශනාවේදී . මම මේ උත්සාහ කරන්නේ ඒ සුත්රය පැහැදිලි කරන්නම නෙවෙයි. අග්රඥ්ඥ සුත්රයේ තියන සමහර කරුණු ජනප්රවාද, අනිත් ආගම් වල තියන මතවාද එක්ක ගැලපෙන තැන් කීපයක් මතක් කරලා දෙන්න.
බුද්ධ දේශනාවට අනුව ලෝකය කියන්නේ චක්රීය ක්රියාවලියක් අන්තඃක් කල්ප 80ක, ලෝකය බිහි වීමට අන්තඃක් කල්ප 20කුත් බිහිවෙලා පැවතීමට අන්තඃක් කල්ප 20කුත් ලෝකය වැනසීමට අන්තඃක් කල්ප 20කුත් වැනසිලා පැවතීමට අන්තඃක් කල්ප 20කුත් විදියට .
අන්තඃක් කල්පයක් කියන්නේ කොච්චර කාලයක් කියන එක විස්තර කරන්න උපමාවක් දීල තියනවා උන්වහන්සේ. එකක් තමයි යොදුනක් උස යොදුනක් පළල යොදුනක් උස පෙට්ටියකට අබ ඇට පුරවල අවරුදු 100කට සැරයක් එක ඇටයක් අයින් කරලා අර පෙට්ටියම හිස් වෙන්න යම් කාලයක් යනවද ඒ කාලය කල්පයක් කියල.
එතකොට දැන් මේ පවතින්නේ දෙවෙනි අවස්ථාවේ ඒ කියන්නේ ලෝකය බිහිවෙලා පවතින කල්ප 20 තුල, ඊට පස්සේ තමයි ලෝක විනාසයක් සිද්ධ වෙන්නේ.
ලෝක විනාසෙකදී විනාස නොවන තැන් දෙකක් තියෙනවා අටමහ නරකයත් ආභස්සර බ්රහ්ම ලෝකයත්. ලෝකය උපාදාන කරගන බිහිවෙච්ච සියලු සත්ව කොටස් ඒ කියන්නේ මිනිස් , දේව ,සතර අපාගත සියලු ප්රේත අසුර ,නිරී, තිරිසන් සත්වයන්ට තව දුරටත් උපාදාන කරන්න දෙයක් නැති කම නිසා ඉතිරි වෙලා තියෙන අර ලෝක දෙකෙන් එකකට යන්න සිද්ධ වෙනවා.
එතැනදී ආනත්තරිය පාප කරපු කොටස් නිරයටත් අනෙක් සත්ව කොටස් ආභස්සර බ්රහ්ම ලෝකයටත් ඇදී යනවා.
මේක අනෙක් ආගම් වල අවසාන විනිශ්චයේ දවස විදියට විස්තර කරලා තියනවා. එදාට තමයි දෙවියන් වහන්සේ වර්ග කරන්නේ සත්වයින් යායුත්තේ ස්වර්ගයටද අපායටද කියල. මෙතෙක් ඔවුන් කරලා තියන කියවන සලකා බලලා සියලු සත්වයින් විනිශ්චයකට ලක් කරන දවස විදියට. ඒක සිද්ධියක් විතරක් විධියට දැකල කියල තිබුනත් එතනින් එහාට වෙන්නේ මොකක්ද කියල හේතු පල සහිතව විස්තර කරලා තියෙන්න බුදු දහමේදී.
මේ බ්රහ්ම ලෝකයට ගිහිපු සත්වයින් ඇත්තටම එහේ ගියේ එයාලගේ පංච ඉන්ද්රියන් පිනවන්න තව දුරටත් ලෝකයක් එහෙම නැත්තම් ද්රව්ය වස්තු නැති කම නිසා හට ගත්ත චිත්ත පාරිශුද්ධත්වයක් මිසක් විඳීමේ ආසාව සන්සිඳවල නෙමෙයි. ඒක නිසා නැවත ලෝකයක් හට ගත්ත මොහොතක ලෝකය විඳීමේ ආසාව යටපත් වෙලා තියනවා.
විනාස වෙච්ච ලෝකය නැවත ගොඩ නැගෙන්න කල්ප 40ක් යනවා , විනාස වෙවී 20කුත් විනාස වෙලා 20 කුත් විදියට. නැවත ලෝකය හට ගන්න කාලය වෙනකොට අර අභාස්සර බ්රහ්ම ලෝකේ ඉන්න බ්රහ්මයින්ගේත් ආයුෂ ගෙවිලා පල්ලම් බහින්න ගන්නව. ඒ කියන්නේ නැවත තමන් කලින් හිටපු ආත්මභාව වලට පරිවර්තනය වෙන්න පටන්ගන්නව.
මුල්ම කාලේදී ඉර හඳ හටගන නැති නිසා ආකාස චාරී ස්වයං ප්රභා ආලෝකයක් සහිත බ්රහ්ම කල්පික මිනිසුන් හට ගන්න බව තමයි දහමේ විස්තර වෙන්නේ.
බ්රහ්මයින්ට ස්ත්රී පුරුෂ භේදයක් නැති නිසා මේ බ්රහ්ම කල්පික මිනිස්සුන්ටත් එහෙම එකක් නෑ . සියුම් කයක් නිසා ආහාර අවශ්ය වෙන්නෙත් නෑ , ප්රීතිය අහාර කරගන තමයි ජිවත් වෙන්නේ.
අපි බැලුවොත් බටහිර සාහිත්යයේ තියන සුරංගනාවියන් විස්තර මේ බ්රහ්ම කල්පික මිනිස් ස්වභාවයත් එක්ක හොදටම ගැලපෙනවා , ඔවුන් යන යන තැන ආලෝකය විහිදෙනවා ඔවුන්ගේම ශරීරයෙන් , පියාඹගන තමයි යන්නේ විනිවිද පෙනෙන ශරීරයක් තියෙන්නෙත්. එතකොට මේ කතා ප්රබන්ධම විතරක්ද කියල පොඩි සැකයක් මටනම් තියනවා.
ඊළගට බැලුවොත් ලෝකය නිර්මාණය වෙන විදිය බුදු දහමේ විස්තර වෙන ආකාරයට ,මුලින් වායු ගෝලයක් විදියට හටගන එක ඝනීභවනය වෙනවා, මේ ඝනීභවනය වෙච්ච ලෝකය මතුපිට කිරි යොදය වැනි අධික සුවඳකින් සහ රසකින් ද්රව්යයකින් වැහිලා තියනවා. තවම ඉර හඳ තාරකා හටගන නෑ . මේ අධික සුවඳ ආඝ්රහණ වෙච්ච බ්රහ්ම කල්පික මිනිස්සු මෙතනට ඇදිල ඇවිල්ල මේ ද්රව්යය කටගාල බලනවා. මේ සුවඳට සහ රසට ඇති කරගත්ත තන්හාව නිසා ඔවුන්ගේ ස්වයං ප්රභා ආලෝකය නැති වෙලා ගිහිල්ල ඉර හඳ හට ගත්තා කියල දේශනාවේ තියෙන්නේ.
අපේ චක්රාවාටයේ නම ක්ෂීරපථය , කිරි සයුර , Milkyway එතකොට බුද්ධ දේශනාවේ තියනවා බ්රහ්ම කල්පික මිනිස්සු කිරි වැනි දෙයකට තන්හාවෙන් ලෝකයට ඇදිල ආපු බව. බුදු දහමේ ලෝකය කියන්නේ එක ග්රහ ලෝකයක් නෙවෙයි ඉන්ද්රිය ගෝචර සියල්ල තමයි ලෝකය.
හින්දු ආගමේ මේ කිරි සයුර ගැන තියන විස්තරෙත් හරිම ආකර්ශනීයයි. සුර අසුර යුද්ධය වෙලාවේදී විෂ්ණු දෙවියෝ කිරි සයුර කැලම්බුව කියල කියනවා අමෘතය හොයන්න , විෂ්ණු ඉබ්බෙක් වෙලා කිරි සයුරේ කිමිදිලා ඉන්න කොට මහමෙරු පර්වතය එයාගේ පිට උඩ තියල එකට කඹයක් දාල දෙපැත්තට ඇද්ද කියල සඳහන් වෙනවා.
මේ වෙලාවේ කිරි සයුරෙන් පහල වෙලා තියනවා ලක්ෂ්මි දෙව්දුව. ඊට අමතරව චන්ද්ර කියන අයගේ සහෝදරයත් පහල වෙලා තියනවා. ලක්ෂ්මි කියන්නේ ආලෝකයට සහ සෞභායයට අධිපති දෙවගන.
තව තැන්වල තියනවා ආලක්ෂ්මි කියන අභාග්යයට අධිපති දෙව්දුවත් පහල උනා කියල. කොහොම උනත් අනුමාන කරන්න පුළුවන් ඉර සහ හඳ පහල වීම මේ කිරි සයුර කැළඹීමෙන් සිද්ධ උන බවට සංකේතවත් කරන බව.
දෙවැනි කාරණේ නම් අපේ ක්ෂිරපථයේ හැඩය ගත්තොත් ඕනෑම කෙනෙකුට පේනවා එක නිකම් සුලියක් ස්වභාවයට තමයි ග්රහ තාරකා පිහිටලා තියෙන්නේ.
ඊළගට බලමු බුද්ධ දේශනාවේ තියන විදියට බ්රහ්ම කල්පික සත්වයින්ට මොකද වෙන්නේ කියල. ස්වයං ප්රභා ආලෝකය නැති උනාට පස්සේ එයාලගේ ශරීර ටිකෙන් ටික ඝනීභවනය වෙන්න පටන් ගන්නවා අර කිරි යොදය පරිහරණය කරන්න පටන්ගත්තට පස්සේ , පහු වෙනකොට අර කිරි යොදය වැනි ද්රව්ය නැති වෙලා භුමි පඨක කියන තරමක් ඝන ආහාරය බවට ඒවා පත්වෙනවා, එකත් අර වගේම රස සුවඳින් යුක්තයි, ඒවා ආහාරයට ගන්නකොට ශරීර තවත් ඝනීභවනය වෙලා පැහැපත් සහ අවපැහ විදියට දෙකොට්ටාසයකට බෙදෙනවා. පැහැපත් අය අනිත් අයට අවමන් කරන්න ගන්නවා . නැවතත් අර භුමි පඨක අතුරුදහන් වෙලා බදාලතා කියන වැල් වර්ගයක් හටගන්නවා ඒවත් අර වගේම රස සුවඳින් යුක්තයි. නැවතත් අර විදියට සමේ පැහැය අනුව බෙදිලා එකිනෙකට අපහාස කරගන්න කොට බදාලතාත් අතුරුදහන් වෙලා ස්වයං ජාත හැල් හට ගන්නවා මේවා අර සියලු දේට වඩා ඝන ආහාරයක් නිසා ශරිරත් ඒ විධියට ඝන බාවයට පත් වෙනවා. ඒ එක්කම ශරීර තුල ස්ත්රී පුරුෂ ගති ලක්ෂණ හටගන්නවා
මේ වෙනස් වීම් වාක්ය දෙක තුනකින් විස්තර කරාට සිද්ධ වෙන්න කල්ප 20 ගිය බව අමතක කරන්න එපා.
ස්ත්රී පුරුෂ ලක්ෂණ හට ගත්තට පස්සේ සත්වයින් තුල රාගය හට ගන්නවා. පිරිසක් කාම සම්බෝගය අනුමත කරනවා පිරිසක් බැහැර කරනවා. කාම සම්බෝගය අනුමත කරපු අය වෙනම ජිවත් වෙන්නටත් අනිත් අය ඒ පිරිසට අපහාස කරමින් වෙනමත් ජිවත් වෙන්න පටන් ගන්නවා.
මේ බෙදීම අපිට දැකගන්න පුළුවන් අතීත ග්රීක සහ හින්දු චිත්ර වල. සමහර හින්දු දෙවොල් වල අපිට දකින්න පුළුවන් කාම සම්බෝගී කැටයම් , ඒවගේම අතීත ඉන්දියානු සාහිත්යයේත් ලොකු කොටසක් වෙන්කරලා තියනවා කාම සම්බෝගය පිලිබඳ විස්තර . අනෙක් අතට ග්රීක චිත්ර සහ කැටයම් දිහා බැලුවම බොහෝ චිත්ර අඩ හෝ පුර්ණ නිරුවත් උනත් කොහෙවත් කාම සම්බෝගී දේවල් පිළිඹිබු කරලා නෑ.
අග්රඥ්ඥ සුත්ර දේශන්වේ පැහැදිලිව සඳහන් වෙනවා සත්වයින් ගේ දුෂ්යතාවය වැඩි වීමත් එක්ක ඔවුන් තුල තිබු බ්රහ්ම ගති පහවෙලා ගිහින් ආහාර වල රස අඩු උන බවත්, ඒවගේම ස්වයං පහල වෙන ආහාර වෙනුවට වගා කරගන ආහාර ලබා ගැනීමට සිදුවූ බවත්.
අපි බැලුවොත් බයිබලයේ එන ආදම් සහ ඒව කතාවේත් ඔවුන් දෙවියන් විසින් තහනම් කරපු ගහේ ගෙඩි කෑම සමග රාගය ඇති වෙලා තමන් ඉන්නේ නිරුවතින් බව පේන්න ගන්නවා. ඒ එක්කම දෙවියන් විසින් ඔවුන්ව පාරදිසයෙන් පන්නා දානවා. ඒක නිසා තාමත් මිනිසුන් දුක පිඩා වලට මුණ දිදී ජිවත් වෙන්න සිද්ධ වෙලා තියනවකියල බයිබලේ කියන්නේ. දෙවියන්ගේ අණට කීකරු නොවෙච්ච හින්ද.
ඒ අනුව පේනවා අනෙකුත් ආගම් වලත් ලෝකයේ ආරම්භය පිලිබඳ යම් සිද්ධීන් විස්තර කරලා තිබුනත් ඒවා හේතු පල විදියට දැකල විස්තර කරලා නැහැ කියල , ඒවා හුදෙක් ප්රබන්ධම කියල බැහැර කරන්නත් බැරි බව පේනවා.
ඊළගට බලමු බුද්ධ දේශනාවේ තියන විදියට බ්රහ්ම කල්පික සත්වයින්ට මොකද වෙන්නේ කියල. ස්වයං ප්රභා ආලෝකය නැති උනාට පස්සේ එයාලගේ ශරීර ටිකෙන් ටික ඝනීභවනය වෙන්න පටන් ගන්නවා අර කිරි යොදය පරිහරණය කරන්න පටන්ගත්තට පස්සේ , පහු වෙනකොට අර කිරි යොදය වැනි ද්රව්ය නැති වෙලා භුමි පඨක කියන තරමක් ඝන ආහාරය බවට ඒවා පත්වෙනවා, එකත් අර වගේම රස සුවඳින් යුක්තයි, ඒවා ආහාරයට ගන්නකොට ශරීර තවත් ඝනීභවනය වෙලා පැහැපත් සහ අවපැහ විදියට දෙකොට්ටාසයකට බෙදෙනවා. පැහැපත් අය අනිත් අයට අවමන් කරන්න ගන්නවා . නැවතත් අර භුමි පඨක අතුරුදහන් වෙලා බදාලතා කියන වැල් වර්ගයක් හටගන්නවා ඒවත් අර වගේම රස සුවඳින් යුක්තයි. නැවතත් අර විදියට සමේ පැහැය අනුව බෙදිලා එකිනෙකට අපහාස කරගන්න කොට බදාලතාත් අතුරුදහන් වෙලා ස්වයං ජාත හැල් හට ගන්නවා මේවා අර සියලු දේට වඩා ඝන ආහාරයක් නිසා ශරිරත් ඒ විධියට ඝන බාවයට පත් වෙනවා. ඒ එක්කම ශරීර තුල ස්ත්රී පුරුෂ ගති ලක්ෂණ හටගන්නවා
මේ වෙනස් වීම් වාක්ය දෙක තුනකින් විස්තර කරාට සිද්ධ වෙන්න කල්ප 20 ගිය බව අමතක කරන්න එපා.
ස්ත්රී පුරුෂ ලක්ෂණ හට ගත්තට පස්සේ සත්වයින් තුල රාගය හට ගන්නවා. පිරිසක් කාම සම්බෝගය අනුමත කරනවා පිරිසක් බැහැර කරනවා. කාම සම්බෝගය අනුමත කරපු අය වෙනම ජිවත් වෙන්නටත් අනිත් අය ඒ පිරිසට අපහාස කරමින් වෙනමත් ජිවත් වෙන්න පටන් ගන්නවා.
මේ බෙදීම අපිට දැකගන්න පුළුවන් අතීත ග්රීක සහ හින්දු චිත්ර වල. සමහර හින්දු දෙවොල් වල අපිට දකින්න පුළුවන් කාම සම්බෝගී කැටයම් , ඒවගේම අතීත ඉන්දියානු සාහිත්යයේත් ලොකු කොටසක් වෙන්කරලා තියනවා කාම සම්බෝගය පිලිබඳ විස්තර . අනෙක් අතට ග්රීක චිත්ර සහ කැටයම් දිහා බැලුවම බොහෝ චිත්ර අඩ හෝ පුර්ණ නිරුවත් උනත් කොහෙවත් කාම සම්බෝගී දේවල් පිළිඹිබු කරලා නෑ.
අග්රඥ්ඥ සුත්ර දේශන්වේ පැහැදිලිව සඳහන් වෙනවා සත්වයින් ගේ දුෂ්යතාවය වැඩි වීමත් එක්ක ඔවුන් තුල තිබු බ්රහ්ම ගති පහවෙලා ගිහින් ආහාර වල රස අඩු උන බවත්, ඒවගේම ස්වයං පහල වෙන ආහාර වෙනුවට වගා කරගන ආහාර ලබා ගැනීමට සිදුවූ බවත්.
අපි බැලුවොත් බයිබලයේ එන ආදම් සහ ඒව කතාවේත් ඔවුන් දෙවියන් විසින් තහනම් කරපු ගහේ ගෙඩි කෑම සමග රාගය ඇති වෙලා තමන් ඉන්නේ නිරුවතින් බව පේන්න ගන්නවා. ඒ එක්කම දෙවියන් විසින් ඔවුන්ව පාරදිසයෙන් පන්නා දානවා. ඒක නිසා තාමත් මිනිසුන් දුක පිඩා වලට මුණ දිදී ජිවත් වෙන්න සිද්ධ වෙලා තියනවකියල බයිබලේ කියන්නේ. දෙවියන්ගේ අණට කීකරු නොවෙච්ච හින්ද.
ඒ අනුව පේනවා අනෙකුත් ආගම් වලත් ලෝකයේ ආරම්භය පිලිබඳ යම් සිද්ධීන් විස්තර කරලා තිබුනත් ඒවා හේතු පල විදියට දැකල විස්තර කරලා නැහැ කියල , ඒවා හුදෙක් ප්රබන්ධම කියල බැහැර කරන්නත් බැරි බව පේනවා.
No comments:
Post a Comment